Οι ηλικιωμένοι έχουν συνήθως μειωμένα ερεθίσματα και λιγότερες διεξόδους ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης. Εάν αυτοσυντηρούνται και δεν χρειάζονται τη βοήθεια νοσηλευτή, γηροκόμου και εν γένει φροντιστή, πολύ συχνά περιορίζονται στο σπίτι τους. Εάν έχουν την ανάγκη φροντίδας και αυτή τους παρέχεται από τα παιδιά τους ή κάποιον επαγγελματία φροντιστή, είναι αρκετές φορές που ο φροντιστής τους κουράζεται και έχει ανάγκη να ξεφύγει από την καθημερινή φροντίδα τους.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν δομές όπου μπορούν να απευθυνθούν οι γονείς μας και να συμμετέχουν στις δράσεις που διοργανώνονται. Με τον τρόπο αυτό κοινωνικοποιούνται, περνάνε ευχάριστα το χρόνο τους και προλαμβάνονται καταστάσεις μελαγχολίας και άγχους που συχνά συνοδεύουν την Τρίτη ηλικία.
Τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων είναι χώροι φιλοξενίας ηλικιωμένων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα. Απευθύνονται σε ανθρώπους που έχουν χώρο διαμονής και συγγενείς που τους υποστηρίζουν, αλλά χρειάζονται μια επιπλέον βοήθεια είτε λόγω κινητικών δυσκολιών, είτε κάποιας μορφής άνοιας, που οι σταθεροί φροντιστές τους δεν έχουν τον χρόνο να προσφέρουν. Είναι μια μεγάλη ανακούφιση και βοήθεια, τόσο για τους ηλικιωμένους, όσο και για τους γύρω τους, που λόγω επαγγελματικών ή οικογενειακών υποχρεώσεων δεν μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς.
Πέρα από τις κρατικές δομές, υπάρχουν και ιδιωτικές πρωτοβουλίες, που παρέχουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν. Οι ομάδες υποστήριξης πλαισιώνονται από γιατρούς, νοσηλευτές, ψυχολόγους, θεατρολόγους, γυμναστές, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και λογοθεραπευτές οι οποίοι μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, βοηθούν τους ηλικιωμένους να επιβραδύνουν την φθίνουσα πορεία όποιας πάθησης αντιμετωπίζουν μέσα από φυσιοθεραπευτικές ασκήσεις και ασκήσεις μνήμης, να εξελίξουν νέες δεξιότητες, να ανασύρουν παλιές συνήθειες, να μοιραστούν αναμνήσεις, να παίξουν επιτραπέζια, να πλέξουν, να ζωγραφίσουν, να κολλήσουν και να σχεδιάσουν, να θυμηθούν να διαβάζουν ξανά ένα βιβλίο, να καμαρώσουν για παιδιά και εγγόνια, να γιορτάσουν επετείους, να κάνουν παρέα με ανθρώπους της ηλικίας τους με τους οποίους έχουν κοινά βιώματα και παρόμοιες έννοιες. Αλλά, κυρίως τους βοηθούν να ζήσουν και όχι απλά να περνούν τις μέρες τους. Σε ένα κέντρο ημερήσιας φροντίδας θυμούνται να έχουν ξανά πρόγραμμα και προσμονή.
Παράλληλα, οι συγγενείς αισθάνονται ασφαλείς για τους δικούς τους ανθρώπους και καταφέρνουν να πάρουν μιας ζωτικής σημασίας ανάσα, αλλά και να ανταποκριθούν στην καθημερινότητα γνωρίζοντας ότι οι αγαπημένοι τους ηλικιωμένοι είναι σε καλά χέρια. Ταυτόχρονα, έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν και να συμβουλευτούν το προσωπικό του χώρου για ό,τι τους απασχολεί και, ενδεχομένως, προβληματίζει σε σχέση με τον άνθρωπό τους. Και, καθώς η επαφή των εργαζομένων με τους ωφελούμενους είναι συχνή και πολύπλευρη, βοηθά στο να είναι και πιο ολοκληρωμένη η οδηγία που θα δοθεί στους συγγενείς.
Στα κέντρα ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων δημιουργείται μια κοινότητα, που τόσο έχουμε ανάγκη όλοι μας, αλλά κυρίως οι ίδιοι οι ηλικιωμένοι, που πέραν των προβλημάτων υγείας που καταπολεμούν με τη βοήθεια του καταρτισμένου προσωπικού, απολαμβάνουν και τη χαρά του να ανήκουν σε μια παρέα φίλων. Σαν να είναι ξανά σε μια γειτονιά.
