Με την έναρξη της εκπαιδευτικής ζωής τους παιδιού πραγματοποιούνται αλλαγές αλλά και έρχονται σκέψεις στο ίδιο το παιδί. Το πρώτο αίσθημα που δημιουργείται είναι αυτό του έμφυτου άγχους για την αλλαγή, αλλά και το χώρο που καλείται το παιδί να ζήσει τις περισσότερες ώρες και μέρες για τα επόμενα 12 χρόνια περίπου. Αυτό αποτελεί κοινό φόβο και για το γονέα, για το εάν το παιδί θα προσαρμοστεί εύκολα στο σχολείο αλλά κυρίως εάν θα είναι ευτυχισμένο σε αυτή τη νέα κατάσταση της ζωής του. Παρακάτω προτείνουμε τρόπους να δεχθεί το παιδί αυτή τη νέα πραγματικότητα.
- Αρχικά, καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε κάποιες επισκέψεις στον επικείμενο σχολικό χώρο ώστε το παιδί να συνηθίσει το καινούργιο περιβάλλον.
- Πηγαίνουμε μαζί για τις εξωσχολικές δραστηριότητες (πχ την αγορά σχολικών) και για να έχει ακόμη καλύτερη διάθεση που ξεκινά κάτι καινούργιο, επιλέγουμε να διακοσμήσουμε το χώρο του με ζωντανά χρώματα ώστε να αρχίσει να αναπτύσσει μια καλύτερη αίσθηση όταν διαβάζει. Έχει διαπιστωθεί ότι βάσει των χρωμάτων που χρησιμοποιούμε στον προσωπικό μας χώρο, διαμορφώνεται και η κατάλληλη ψυχική διάθεση.
- Θα ήταν δόκιμο, τις πρώτες τουλάχιστον μέρες να συνοδεύουμε οι ίδιοι το παιδί στο σχολείο , ώστε να μη νομίζει ότι είναι μόνο του σε ένα άγνωστο περιβάλλον
- Ένας όμορφος τρόπος για να το καθησυχάσουμε πώς όλα είναι καλά είναι και μια αντίστοιχη πράξη αγάπης όπως μια αγκαλιά ώστε να του υπενθυμίσουμε ότι η μαμά και ο μπαμπάς θα είναι πάντα δίπλα του σε ό,τι κι αν χρειαστεί ή αντιμετωπίσει. Κι επειδή τα παιδιά πάντα βιάζονται να μεγαλώσουν, τους δείχνουμε ότι είμαστε περήφανοι που μεγάλωσε και πηγαίνει πια στο σχολείο.
- Του μιλάμε για τα δικά μας παιδικά χρόνια. Αναφερόμαστε στους φόβους που είχαμε σαν παιδιά και πως τους αντιμετωπίζαμε. Έτσι, του δίνουμε το παράδειγμα να μιμηθεί και να μάθει μέσα από εμάς να αντιμετωπίζει και το ίδιο τις αδυναμίες του.
- Περιγράφουμε στο παιδί το πώς θα είναι η καινούργια του τάξη. Του μαθαίνουμε για το σεβασμό που πρέπει να δείξει απέναντι στη δασκάλα του αλλά και στους μεγαλύτερούς του. Φυσικά, δεν ξεχνάμε να του πούμε και για το διασκεδαστικό κομμάτι του σχολείου, όπως το διάλειμμα, τα παιχνίδια με τους φίλους, τις δραστηριότητες στο σχολείο και φυσικά για τις εκδρομές, που κάθε παιδί ανεξαρτήτως τάξεως λατρεύει. Έτσι του δίνουμε κίνητρα να αγαπήσει το σχολείο.
- Κατά τη διαδικασία της προσαρμογής του παιδιού στο σχολείο, θα πρέπει σαν γονείς να κρατάμε μια σταθερή στάση. Σε κάθε περίπτωση, αποφεύγουμε να είμαστε υπερπροστατευτικοί, διότι αυτό μακροπρόθεσμα θα κάνει το παιδί συναισθηματικά εξαρτημένο και μόνιμα προσκολλημένο στα δικά μας «θέλω». Φυσικά, σαν γονείς ο όρος «προστασία του παιδιού» είναι απαράβατος και αρχέγονος, αλλά το παιδί ποτέ δε θα μάθει να είναι πραγματικά ανεξάρτητο, ανοίγοντας τα δικά του φτερά κάποτε, εάν το προστατεύουμε σε υπερβολικό βαθμό. Κατά συνέπεια, δε θα είναι ποτέ ολοκληρωτικά χαρούμενο.
Μέσα στο σχολείο θα ξεκινήσει με μικρά βήματα να διαμορφώνει το χαρακτήρα του ώστε να γίνει ένας σωστός άνθρωπος μέσα στην κοινωνία. Αναμφίβολα, η μετάβαση του παιδιού από το σπίτι στο σχολείο οδηγεί σε μια καινούρια πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο οπτικής του παιδιού και θα τον εξελίσσει με το πέρασμα του χρόνου. Με αυτό τον τρόπο όμως το παιδί θα μάθει ότι το σχολείο θα είναι το δεύτερο σπίτι του μιας και οι ώρ ες που θα περνά εκεί θα είναι πολλές αλλά και οι δάσκαλοι θα είναι οι δεύτεροι γονείς του που θα πρέπει να τους οφείλει σεβασμό και να μη διστάζει να τους ρωτάει για το οτιδήποτε. Η αρχή είναι πάντα δύσκολη, αλλά όταν δημιουργούμε τις κατάλληλες προϋποθέσεις , τότε μπορούν να ξεπεραστούν όλα τα εμπόδια.
Αναζητείστε αξιολογημένους επαγγελματίες φροντίδας και νιώστε ασφάλεια: Το SAFECARE είναι μία εξελιγμένη πλατφόρμα παροχής υπηρεσιών.
