Ο Δεκέμβριος είναι ο πιο αγαπημένος μήνας όλων! Τα Χριστούγεννα, η πιο λατρεμένη γιορτή όλης της οικογένειας, είναι προ των πυλών και οι ετοιμασίες ξεκινούν από νωρίς. Γλυκά ετοιμάζονται, το δέντρο στολίζεται, τα σπίτια φωτίζονται και τα δώρα σιγά σιγά βρίσκουν την θέση τους κάτω από το Χριστουγεννιάτικο έλατο ή καραβάκι. Τι γίνεται όμως με τα δώρα του παππού και της γιαγιάς;
Πολύ συχνά σκεφτόμαστε ότι οι ηλικιωμένοι πρέπει να λαμβάνουν δώρα χρηστικά και απαραίτητα για την καθημερινότητά τους. Καθώς δεν εργάζονται πια οπότε οι ανάγκες ένδυσης περιορίζονται στα απλά και βολικά ρούχα σπιτιού, δεν είναι πολύ εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, άρα τα όποια εξαρτήματα είναι περιττά, έχουν άπειρες κούπες, κασκόλ, σκουφιά, παντόφλες, κουβέρτες, κάλτσες, πιτζάμες και το σπίτι τους είναι γεμάτο αντικείμενα που μάλλον πρέπει να αρχίσουν να χαρίζουν αντί να προσθέτουν κι άλλα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ότι αγοράσουμε για εκείνους θα είναι περιττό…
Είναι όμως περιττή η αγάπη; Και ένα δώρο έχει πολλή αγάπη και αυτή είναι η μεγαλύτερη αξία του. Από τον χρόνο που αφιερώνουμε για να αποφασίσουμε, τη βόλτα στα μαγαζιά για να διαλέξουμε, τη χαρά της αναμονής μέχρι να το δώσουμε και τη λάμψη στα μάτια του πατέρα μας που πίσω από το «μα γιατί ξοδεύεσαι; Δεν χρειάζομαι τίποτα!» κρύβεται η χαρά ενός μικρού παιδιού την ώρα που σκίζει το γιορτινό περιτύλιγμα, δεν υπάρχει τίποτα περιττό. Ένα βιβλίο με την παλιά Αθήνα γεμάτο φωτογραφίες, ένα όμορφο σημειωματάριο για τα ψώνια, ένα ραδιοφωνάκι-ναι αυτά με την κεραία!, ένα λεύκωμα με την ιστορία και τις ευεργετικές ιδιότητες των βοτάνων, μια μολυβοθήκη φτιαγμένη από τα παιδιά μας, μια κορνίζα με φωτογραφίες όλων των παιδιών και εγγονιών τους, ένα ημερολόγιο με όλες τις γιορτές του χρόνου, μια καινούρια ζεστή ρόμπα, μία τσάντα για τα καθημερινά ψώνια, ένα τηλέφωνο με μεγάλα κουμπιά, αναπαυτικά μαξιλάρια για τον καναπέ, ένα φωτιστικό διαβάσματος είναι μόνο μερικά από όλα όσο μπορείτε να διαλέξετε. Αλλά ξέρουμε όλοι πως αυτό που θα κάνει ξεχωριστή τη στιγμή είναι τα χέρια που θα το δώσουν και η αγκαλιά που θα πάρουν.
Τα δώρα δεν είναι υποχρέωση. Είναι έκφραση αγάπης και νοιαξίματος. Και όπως δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι υπάρχουν παιδάκια που δεν θα πάρουν δώρα τα φετινά Χριστούγεννα, το ίδιο ισχύει για όλους μας, αλλά και τους γονείς μας. Και ίσως σε εκείνους λίγο παραπάνω, γιατί οι αναμνήσεις μας μαζί τους, όσο τα χρόνια περνούν είναι πολύτιμες. Και να είστε σίγουροι, ότι αυτές οι στιγμές, τόσο ίδιες και τόσο μοναδικές, είναι αυτές που κρατάμε θησαυρό στην καρδιά μας για πάντα. Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα.
